Είναι γεγονός!!! Έπρεπε δηλαδή να ξεκουμπιστεί ο Μπάρμπι Τεννές για να δει η ομάδα μας καλύτερες μέρες,καλύτερη αγωνιστική εικόνα,να παίρνει αποτελέσματα και γενικά να αρχίζει να παίζει μπάλα.Ήρθε επιτέλους ο άνθρωπος,ο προπονητής,που έχει πραγματικά όραμα,σχέδια,ίσως και φαντασία ακόμα,για να βοηθήσει την ποδοσφαιρική ομάδα μπας και αναδείξει κάνα ταλέντο από το νησί,να δουλέψει σοβαρά,να πιστέψει στο υλικό που έχει,έστω και ας μην έχει κάνει αυτός τις επιλογές σε παίκτες.

Περίμενα να περάσει καιρός για να γράψω στο blog μου για τα τεκταινόμενα στην ομάδα,να δω τι έχει αλλάξει και μετά να γραψω την κριτική μου.Λοιπόν,όσο έβλεπα την ομάδα με προπονητή τον κο Τεννέ (ακόμα περιμένω να βγάλει ανακοίνωση,ίσως τις βγάλει μαζεμένες ως προπονητής του Λεβαδειακού πια),έβλεπα παίκτες να μην πιστεύουν στους εαυτούς τους,να μην παίζουν με πάθος,με τσαμπουκά,να μην πιστεύει ο ένας στον άλλον,να παίζουν το σύστημα “καθόμαστε πίσω για να μην φάμε γκολ”.Και στο τέλος την μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου,άλλαξε σχεδόν η μισή ομάδα,φτιάχθηκε ρόστερ 22 ποδοφαιριστών και ο θεός βοηθός!!!Και στο τέλος,μετά το 3-0 με την Καστορία,δεν είχε τον ανδρισμό να βγει και να πει “έχω και γω τις ευθύνες μου σαν Μπάμπης Τεννές ως άνθρωπος αλλά και ως επαγγελματίας”.Όλοι οι άλλοι του έφταιγαν παρά εκείνος,λες και έχει το αλάθητο του Πάπα!!!.Ώρσε μες στην αφεντια του και μες στην προκοπή του.Και ευτυχώς παρά το κλαψούρισμα της διοίκησης (ναι,έχει και από αυτό ο ΑΟ Κέρκυρα,λέμε τώρα…),τελικά έφυγε από το νησί,τραγουδώντας φαντάζομαι το γνωστό άσμα “Φεύγω και αφήνω πίσω μου συντρίμμια…”

Στην θέση του Μπαμπίνιο Τεννέ,ήρθε ο Αλέξης Αλεξανδρής,κατά τα άλλα σοβαρός άνθρωπος,με όρεξη και διάθεση για δουλειά,χωρίς φαμφάρες με στόχο όπως λέει ο ίδιος,να φτιάξει για το μέλλον μια καλή ομάδα.Τόνωσε την ψυχολογία των παικτών που ήταν στο ναδίρ,τους έδωσε να καταλάβουν ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει στο φετινό πρωτάθλημα,ότι δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι.Αλλά αυτό που μου μου άρεσε πιο πολύ,είναι ότι τους μεταδίσει την ψυχολογία του νικητή,κάτι που άλλωστε το είχε και στην καριέρα του ως ποδοσσφαιριστής,τόσα πρωταθλήματα κέρδισε με την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό.Αυτό φάνηκε στον αγώνα της Καισαριανής,που χάναμε με 2-1 στο 91′ και τελικά κερδίσαμε με 2-3.Είναι μεγάλη υπόθεση ο πρώτος που πιστέυει στους παίκτες του να είναι ο ίδιος ο προπονητής.Και ένα άλλο σημαντικό,παρακολουθεί τους παίκτες από την ομάδα νέων,κάτι που δεν έκανε ο τρισμέγιστος Μπαμπίνιο.

Εν κατακλείδι,δεν με νοιάζει αν θα ανέβει η ομάδα μας κατηγορία ή αν θα παραμείνει σε αυτήν.Επίσης δεν πιστεύω ότι θα κινδυνεύσει.Με νοιάζει ότι ήρθε άτομο που θέλει πραγματικά να δουλέψει και να βοηθήσει το σωματείο που λέγεται ΑΟ Κέρκυρα.Ας τον αφήσουμε να κάνει την δουλειά του,ας αλλάξουμε την νοοτροπία μας και επιτέλους να κοιτάξουμε κάποτε μακροπρόθεσμα.Είμαι σίγουρος,ότι με τον Αλέξη Αλεξανδρή,θα δούμε καλύτερες ημέρες.