Η ομάδα της νέας σεζόν

Tags:Αλεξανδρης, Κολοτουρος, Πελαγιας.

Λίγες μόνο αγωνιστικές πριν το τέλος του φετινού πρωταθλήματος η ομάδα του ΑΟΚ ύστερα από μία χρονιά με πολλές απογοητεύσεις (και λίγες χαρές)  φαίνεται να  εξασφαλίζει μία θέση στο μέσο της βαθμολογίας. Ενα πρωτάθλημα παρωδία ια μπορούσε να πει κανείς αφού όπως όλα δείχνουν θα τελειώσει μέσα στον Ιούνιο, ύστερα από τα γνωστά γεγονότα του χειμώνα.  Εξάλλου η τουριστική περίοδος έχει αρχίσει για τα καλά και οι μοναδικοί που δείχνουν να ενδιαφέρονται για την ομάδα στο νησί είναι ίσως αυτοί οι 800 που ήταν μέσα στο παιχνίδι με το Χαϊδάρι. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα που θέλει πολύ συζήτηση.

Οπως όλα δείχνουν λοιπόν, την επόμενη -πολύ σημαντική - σαιζόν ο ΑΟΚ θα πορευτεί με τον Αλέξη Αλεξανδρή στον πάγκο, ο οποίος τις τελευταίες αγωνιστικές με τους διάφορους ηλίθιους (οι οποίοι είναι αθάνατοι οι άτιμοι) προσπαθεί να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας, και εκεί που η ομάδα είναι ουσιαστικά αδιάφορη και περιμένεις να παίξει και λίγο μπάλα μπαίνει μέσα στο γήπεδο και από το πρώτο λεπτό ακούει από την εξέδρα παίξτε μπάλα και διάφορες τέτοιες εξυπνάδες και παίζει ύπο το άγχος μην τυχόν και δεν κερδίσει αλλιώς έχει πουλήσει το παιχνίδι… Πράγματα απίστευτα αλλά …ελληνικά που καλό θα είναι ο Αλεξανδρής να συνηθίσει γιατί είμαι σίγουρος ότι  στην μετέπειτα καριέρα του θα τα συναντήσει ξανά.

Πάντως αυτό το διάστημα που είναι στον πάγκο ήταν και γι αυτόν μεγάλο στοίχημα και το πέρασε με απόλυτη επιτυχία.

Είναι όμως η πρώτη φορά που θα προσπαθήσει να στήσει από την αρχή μια ομάδα που θα έχει ως στόχο την άνοδο. Καταρχάς καλείται να επιλέξει ποιοι από το ρόστερ που υπάρχει ήδη θα μείνουν στην ομάδα. Κατά τη γνώμη μου είναι πέρα ως πέρα εμφανές ότι οι δύο βραζιλιάνοι κάνουν τη διαφορά και πρέπει να μείνουν χωρίς δεύτερη κουβέντα. Ενας παίκτης που φέτος κατάθεσε και την ψυχή του, ειδικά σε κάποια εκτός έδρας ματς, που φόρεσε για πρώτη φορά το περιβραχιόνιο του αρχηγού και φαίνεται να έχει δεθεί με την ομάδα. Γιώργος Πελαγίας.  Ενας άλλος παίκτης που φέτος λόγω κάποιον τραυματισμών δεν μπόρεσε να βοηθήσει όσο θα ήθελε. Η αποκάλυψη της περυσινής χρονιάς στην Σούπερ Λίγκα Κώστας Φούφουλας έχει να προσφέρει πολλά. Ο Συμεωνίδης κέρδισε και αυτός το στοίχημα. Ξεκίνησε με αστάθεια αλλά με τον καιρό βρήκε το ρυθμό του. Ταπεινή άποψη ότι ο Ηλίας ο Βούρας (δευτεραθλητής Ευρώπης με την Εθνική Ελλάδος Νέων) αξίζει μια ευκαιρία μέχρι το τέλος της χρονιάς και αν ανταποκριθεί δεν βρίσκω το λόγο να μην αποτελέσει το δεύτερο τερματοφύλακα για του χρόνου. Γιάννης Κολοτούρος. Δεν τον ήξεραν πολλοί ενώ και οι πρώτες του εμφανίσεις δεν έπειθαν. Και αυτός με τον καιρό έδειξε περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό του και πιστεύω ότι εξελίχθηκε σε έναν αρκετά καλό αμυντικό.

Ο Στέφανος Σιόντης δυστυχώς είναι λίγο δύσκολο να παραμείνει, όμως αυτό που πρέπει να κάνει ο Καλογιάννης (ύστερα από εισήγηση του Αλεξανδρή βέβαια - που δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα τη δώσει)  είναι να κάνει ότι είναι δυνατόν να κρατήσει το Σάσα Ράνιτς που από αυτά που έχουμε δει, δείχνει ότι μπορεί να γίνει μαέστρος στο χώρο του κέντρου. Σε σύγκριση με τον Ντα Σίλβα πάντως υπερτερεί σημαντικά.

Επιθετικά ο Αλεξανδρής είναι ο πλεόν αρμόδιος να επιλέξει, όμως ο Νατσέφσκι πιστεύω ότι έχει θέση για του χρόνου, ίσως και ο Κακλαμάνος που φέτος πρόσφερε. Ερωτηματικό ο Δρούγας που μόνο αν βρεθεί κάποιος καλύτερος θα φύγει.

Οι παραπάνω ποδοσφαιριστές μαζί με δυο τρεις σημαντικές προσθήκες και κάποιους πιτσιρικάδες από την ομάδα νέων που όπως ακούγεται θα ανεβούν στην πρώτη ομάδα μπορούν να αποτελέσουν ένα ρόστερ που ΑΝΕΤΑ θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.