Αναμνήσεις μιας χρονιάς

Tags:Αλεξανδρης, Αναμνησεις, αυλαια, καισαριανη, κακλαμανος, τεννες, φιναλε.

Το, μεταξύ συγγενών και φίλων, παιχνίδι με την Καλλιθέα ήταν και το τελευταίο για την φετινή, μακρά, ποδοσφαιρική χρονιά για τον Αο Κέρκυρα. Ενα παιχνίδι που σίγουρα οι φίλαθλοι της ομάδας αλλιώς το είχαμε φανταστεί στην αρχή της χρονιάς (με ενδεχόμενα πανηγύρια για την επάνοδο) όμως η πορεία της ομάδας μας προσγείωσε απότομα και έτσι έμελλε να μην υπάρχει βαθμολογικό ενδιαφέρον.

Εχοντας πια αποφορτιστεί κάπως από την πίεση και βλέποντας όλα όσα έγιναν με πιο καθαρό μυαλό υπάρχουν σίγουρα δύο-τρία πράγματα που θα θυμόμαστε.  Σε μια χρονιά που ξεκίνησε μέτρια συνεχίστηκε πολύ άσχημα και τελείωσε με την ομάδα στην επιμέρους βαθμολογία του δεύτερου γύρου να τερματίζει στη δεύτερη θέση πίσω από τον Πανσερραϊκό.  Βέβαια καλύτερα να μην αναλύσουμε από εδώ τι έφταιξε και τελικά δεν επιτεύφθει ο στόχος, ο καθένας μπορεί να κρίνει ποιος είναι ο υπεύθυνος αφού από τη στιγμή που έφυγε η ομάδα πήγαινε από το καλό στο καλύτερο.

 Επίσης να ξεκαθαριστεί ότι όταν λέμε αναμνήσεις εννοούμε τα στιγμιότυπα τα οποία χαρακτήρισαν τη χρονιά και θα θυμόμαστε για τα επόμενα χρόνια.

Εκτός από το άσχημο ξεκίνημα που μας έβγαλε εκτός στόχων, από τις πρώτες αγωνιστικές σίγουρα  οι δύο “τριάρες” από τον Αγροτικό Αστέρα και την Καστοριά που ήρθαν σε μια στιγμή, ειδικά η ήττα από την Καστοριά,  που έφεραν την ομάδα σε απόσταση αναπνοής ακόμα και από τη ζώνη του υποβιβασμού, πόνεσαν! Και πόνεσαν γιατί ήταν ισχυρό χαστούκι για το πρεστίζ και τις φιλοδοξίες που είχε τότε η ομάδα. Εκείνο ήταν μάλιστα το διάστημα οπου επικρατούσαν η απαισιοδοξία και γενικότερα το κακό κλίμα γύρω και μέσα στην ομάδα. Φυσικά δεν έλειψαν και οι ακραίες απόψεις ότι σίγουρα θα υποβιβαστούμε, θα διαλυθούμε και λοιπά…

Κάπου εκεί αποχωρεί ο Τεννές και έρχεται στην ομάδα ο Αλέξης Αλεξανδρής. Μία ενέργεια του Καλογιάννη, να φέρει έναν εντελώς άπειρο προπονητή, που προκάλεσε συζητήσεις, του βγήκε όμως 100%. Κι όχι απλά του βγήκε αλλά είμαι πεπησμένος με τα μέχρι τώρα δείγματα γραφής του Αλαξανδρή θα ευγνωμονούνε αυτή την κίνηση για πολύ καιρό.

Η τύχη του πρωτάρη θα μπορούσε να πει κανείς ότι λειτούργησε στο απίστευτο παιχνίδι της Καισαριανής! Οι 30 κερκυραίοι που είχαν την ευτυχία να είναι παρών σίγουρα θα το χαράξουν βαθειά στη μνήμη τους αυτό το ματς.  Παρότι ο ΑΟΚ αγωνίζοταν με 10 παίκτες και βρισκόταν πίσω στο σκορ κατάφερε με δύο γκολ στις καθυστερήσεις να πάρει το τρίποντο. Αυτό το φοβερό γκολ του Κακλαμάνου ήταν που έκανε το 2-3 στο 95΄και τον Πελαγία που βρισκόταν στον πάγκο να δεχτεί την κίτρινη κάρτα για τους έντονους πανηγυρισμούς του.  Ουσιαστικά από εκεί και πέρα να ξεκινήσει μια νέα εποχή για την ομάδα που επιβεβαιώθηκε  στο παιχνίδι με τον Πανθρακικό, με την ομάδα να αποδίδει καλό ποδόσφαιρο, όμως εκείς θα έλεγε κανείς ότι η τύχη μας γύρισε τη πλάτη, αφού παρά τις πάμπολλες ευκαιρίες δεν βρέθηκε ο τρόπος να μπει η μπάλα στα δίχτυα, ούτε καν από το σημείο του πέναλτυ. Πολλοί λένε ότι αν αυτοί οι 2 πόντοι είχαν προστεθεί στο ενεργητικό του ΑΟΚ η εξέλιξη της χρονιάς θα ήταν διαφορετική.

Φυσικά το δεύτερο συνεχόμενο εκτός έδρας διπλό ξανά στις καθυστερήσεις, στον αγώνα με την Καλλιθέα προκάλεσε αίσθηση! Οπως θα μείνει στην ιστορία το αήττητο σερί του ΑΟΚ στους αγώνες της Αθήνας, όπου καμία ομάδα δεν κατάφερε να τον λυγίσει… Ούτε καν ο Ιωνικός κατάφερε να κάμψει την αντίσταση της Κέρκυρας ο οποίος καιγόταν για νίκη στο μεταξύ μας παιχνίδι όμως η κερκυραϊκή ομάδα είχε άλλη άποψη αποδεικνύοντας ότι η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο και σέρβιρε στην ομάδα της Νίκαιας 2 γκολ και την ήττα.

Ενας παίκτης που μακάρι να συνεχίσει να φορά την απήδαλο ναύν στο στήθος και να μην αποτελέσει ανάμνηση είναι ο Σάσα Ράνιτς. Ηρθε μεσούσης της χρονιάς να καύψει το κενό του Ντα Σίλβα και θα έλεγε κανείς ότι το… υπερκάλυψε. Φανταστικός ποδοσφαιριστής με άψογη τεχνική, έφεση στο γκολ, φοβερή μπαλιά και ικανός στις στημένες φάσεις. Στη σύγκριση με τον βραζιλιάνο σαφώς υπερτερεί. Μακάρι να γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για να παραμείνει στην ομάδα. Τι θα μπορούσε να πει κανείς για τον Γκουστάβο όμως? Ενα παίκτη που τιμά το σύλλογο να τον έχει στις τάξεις του. Ποδοσφαιριστής διαμάντι που δύσκολα βρίσκεις. Φόρεσε φέτος το περιβραχιόνιο του αρχηγού για πρώτη φορά και έδωσε όλες του τις δυνάμεις. Παίκτης που ξεχωρίζει.

Ξεχωριστή χρονιά ήταν και για τον Κώστα Μάμαλο. Ο κερκυραίος ποδοσφαιριστής πήρε τις ευκαιρίες από τον Αλεξανδρή και έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα του ΑΟΚ στα 18 του χρόνια. Αρκεί να δουλέψει για να μπορέσει κάποτε να αποτελέσει πρότυπο και για τους υπόλοιπους κερκυραίους ποδοσφαιριστές.

Μικρές και μεγάλες στιγμές από κάθε χρονιά που φεύγει μένουν για πάντα στο μυαλό, άλλοτε να μας θυμίζουν ωραίες και άλλοτε άσχημες καταστάσεις. Ειθε του χρόνου να πανηγυρίσουμε ξανά την άνοδο και να έχουμε μόνο θετικές αναμνήσεις.

Καλό καλοκαίρι σε παίκτες και τεχνικό επιτελείο και την νέα σαιζόν να εμφανιστούν έτοιμοι για την σημαντική χρονιά που έρχεται.