‘Ωρα για ηρεμία…

Νίκη που δίνει ανάσα ήταν αυτή με τον Ηλυσιακό. Οχι ανάσα ανακούφισης, αλλά περισσότερο σημάδι ότι μια εποχή έλαβε οριστικά τέλος και από εδώ και μπρος πορευόμαστε σε καινούργια ρότα με ένα ολόκληρο μαραθώνιο μπροστά μας μιας και το πρωτάθλημα έχει ακόμα μια …αιωνιότητα να διανύσει

Με βάση αυτό το δεδομένο, η μόνη συνετή λύση είναι να ηρεμήσουν κάπως τα πνεύματα από την όξυνση και τα γεγονότα της προηγούμενης εβδομάδας, να δούμε με καθαρό μυαλό και μακριά από εν βρασμώ συναισθήματα τι μπορεί (αν μπορεί) να καταφέρει η ομάδα για φέτος, χωρίς φυσικά να ξεχνάμε και τι έγινε. Το παιχνίδι με την Καλλιθέα λοιπόν είναι αυτό που κλείνει ένα κύκλο αγώνων που μέσα από αυτό το blog είχαμε αναφέρει ότι η ομάδα μπορεί να κάνει το απόλυτο.

Το απόλυτο δεν ήρθε (ας μην εξετάσουμε γιατί) αλλά μπορεί να έρθει μία νικηφόρα κατάληξη όπου θα δώσει στην ομάδα ώθηση κυρίως για το ντέρμπι με τον ΠΑΣ που ακολουθεί μετά από το παιχνίδι με την Καλλιθέα.  Εκτός αυτού οι τρεις βαθμοί θα βοηθήσουν και ουσιαστικά την ομάδα, αφού φτάνοντας πια στην 7η αγωνιστική, όπου γίνεται το πρώτο σοβαρό ξεκαθάρισμα μεταξύ των ομάδων είναι καλό να ξεφύγει από “περίεργες” θέσεις και να καθιερωθεί σε ένα γκρουπ ομάδων πρώτης δυναμικότητας. Αλλωστε οι στόχοι που τέθηκαν εξαρχής δεν επιτρέπουν κάτι διαφορετικό.

Επίσης θα είναι η κατάλληλη στιγμή να μπει ξανά στην ομάδα ο Φλαβίνιο, που η απουσία όλο αυτό το διάστημα είναι πολύ σημαντική, μιας και η ομάδα ακόμη δεν έχει ενθουσιάσει και είμαι βέβαιως πως ο τραυματισμός του Φλάβιο έχει επηρεάσει την ομάδα.

ΥΓ. Ρε λες τελικά να έφτειγε για όλα ο Σμαρτ; Ευτυχώς το μυρίστηκε ο κόουτς και έχωντας παρακολουθήσει μία φορά την ομάδα σε επίσημο παιχνίδι και έχωντας την ευκαιρία να την προπονήσει μία φορά,τον πέταξε έξω από την εντεκάδα. Ασχετα που είχε ξεκινήσει σε όλα τα προηγούμενα…

Μπράβο ο κόουτς…Ο Σμαρτ έφταιγε λέμε…