mekios

Όπως κάθε ομάδα που τιμά το ψωμί των δημοσιογράφων που γράφουν γι’ αυτήν έτσι και ΑΟΚ θα μπεί φέτος στο μεταγραφικό παζάρι, για να κάνει τις μεταγραφές του ενόψει Superleague. Δεδομένης της οικονομικής συγκυρίας και των δύσκολων εποχών που ζούμε, καλό θα ήταν να δείξουν οι διοικούντες τη δέουσα προσοχή γιατί τα “παλτά” είναι άνεργα και έχουν ζώσει την αγορά από παντού. Continue Reading »

Στο τέλος του πρώτου γύρου όλοι μίλαγαν για μια ομάδα, οδοστρωτήρα, τρένο και δε συμμαζεύεται. Σήμερα όλοι εκφράζουν αμφιβολίες γι’ αυτήν μετά τα άτυχα αποτελέσματα των τελευταίων αγωνιστικών. Βέβαια στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό και το ίδιο θα γίνει και στην περίπτωση της ομάδας μας η οποία μπορεί να βγεί πρώτη με 8 βαθμούς διαφορά ή και 2η αρκετούς βαθμούς πίσω από τον πρώτο, όμως ένα είναι σίγουρο. Η άνοδος δεν χάνεται. Continue Reading »

Καταρχάς να ζητήσω συγγνώμη για την μακρά απουσία μου από τα δρώμενα του ιστοχώρου που αφορά στον Α.Ο. Κέρκυρα. Το καθήκον μου απέναντι στη μαμά πατρίδα, με αναγκάζει να μένω μακριά από το ίντερνετ και την αγαπημένη μου ιστοσελίδα.

Παρακολουθώ, όμως, τον ΑΟΚ, με την ίδια αγάπη με πρίν, ίσως και περισσότερη αφού όταν κάτι σου λείπει το εκτιμάς ακομη περισσότερο. Continue Reading »

Εδώ και δυο δεκαετίες σχεδόν παρακαλοθούμε ανελλειπώς τις επαναλήψεις των “επιτυχημένων” σήριαλ του Μέγκα, “Το Ρετιρέ” και “Οι μικρομεσσαίοι”. Κάθε πρωί, κάθε μέρα η Κατερίνα Γιουλάκη και ο Πάυλος Ευαγγελόπουλος γκρινιάζουν για την Ελλάδα της δεκαετίας του 90. Χιλιοπαιγμένα, βαρετά, ανούσια και σαχλά πικρόχολα σχόλια, ξινισμένες γεροντοκόρες, νεοέλληνες στο αμήν με το δημόσιο, νεοέλληνες στο αμήν με τους γύρω τους.

Το ίδιο πιάτο μας σερβίρει και η ΠΑΕ μας. Το ίδιο και το ίδιο, χρόνια τώρα, επανάληψη στην επανάληψη. Βαρεμάρα και ανία, ίδιοι προπονητές, ίδιες μεταγραφές, ίδια πορεία, ίδιες επιτυχίες, ίδιες αποτυχίες. Ξαναπαιγμένο, ξεφτισμένο και ανούσιο. Όπως δεν μπορώ να βλέπω τον Παύλο Ευαγγελόπουλο με το εμπριμέ σακάκι, με το διπλωμένο μανίκι, έτσι δε μπορώ να βλέπω τον Τεννέ με το ίδιο γαλάζιο μπουφάν και τη φράντζα.

Δεν μπορώ ρε φίλε, τι να κάνουμε? Θα μου τον επιβάλεις με το ζόρι. Επέβαλέ τον μου και να ξέρεις έχω κι εγώ το δικαίωμα στο ζάπινγκ όπως έχω και με το “Ρετιρε” και αλλάζω κανάλι. Στείλε όσο κόσμο μάζεψες από κει που ήρθε. Στα “τέτοια” μας κι ο κόσμος. Μπαλίτσα να παίζουμε, να κερδάμε να ανέβουμε να πάρουμε το “πακέτο” και δόξασι ο θεός. Δε πα να πνίγονται οι άλλοι στις κερκίδες, κλασμένους τους έχουμε.  Για την ακρίβεια όχι κλασμένους, είναι εχθροι, τους κοτσάρουμε ένα “Θέλουν το κακό της ομάδας” και σώνουμε. Τα μυαλά της διοικήσεως δεν αλλάζουν, ούτε οι τακτικές της.

Κάναμε πέντε όνειρα για τον ερχομό του Λιπάντση, αλλά τα ίδια και τα ίδια γίνονται. Βαριόμαστε… σιχτιρίζουμε και τα παρατάμε. Τελικά οι ομάδες το 2009 δεν είναι ούτε ο κόσμος, ούτε η ιστορία, ούτε τα χρώματα. Ομάδες είναι τα αφεντικά. Και επειδή ομάδες είναι τα αφεντικά ο ΑΟΚ για μένα δεν υπάρχει, διαλύθηκε, είναι στο Τοπικό, τετέλεσται. Ο ΑΟ Καλογιάννη είναι η ομάδα στη Β΄Εθνική, που αγωνίζεται με έδρα το μπουρδέλο-ΕΑΚ της Κέρκυρας. Όλα τα άλλα είναι για τους γραφικούς αγράμματους δημοσιογράφους του νησιού.

Εδώ και κάποιους μήνες αναρωτιέμαι αν αξίζει να ασχολούμαστε πλέον με τον Α.Ο. Κέρκυρα και τα δρώμενα της ομάδας μας ή θα έπρεπε να το “γυρίσουμε” και να γίνουμε απλοί φίλαθλοι, άγευστοι και άνοστοι. Χρόνια τώρα λέμε, λέμε, λέμε και χρόνια τώρα βρίσκουμε κλειστά αυτιά, κλειστές πόρτες και αδιαφορία.

Το ποδόσφαιρο έχει νόημα και ουσία για τον φιλαθλο όταν η ομάδα που υποστηρίζει είναι επέκταση της κοινωνικής του ζωής και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την κοινωνία στην οποία ζεί. Η ομάδα πέραν από αθλητικό σωματείο, οφείλει να είναι φορέας της κοινωνικής ζωής του τόπου καταγωγής της. Continue Reading »

Έ ρε και τι τραβάμε με αυτή την ομάδα. Είχα καιρό να γράψω, λόγω ξενερώματος, όχι γιατί χάσαμε την άνοδο αλλά για τον τρόπο με τον οποίο πήγε να επιτευχθεί φέτος και φυσικά ότι αυτά που χρόνια τώρα τονίζουμε ότι πρέπει να γίνουν στον ΑΟΚέρκυρα είναι, και θα είναι, όνειρα θερινής νυκτός.

Και το χειρότερο είναι ότι τα γνωστά παπαγαλάκια, ξανασταίνουν τη σούπα για χάρη του προέδρου, για να την καταπιούμε πάλι κι αυτό το καλοκαίρι. Continue Reading »

• Καταρχάς είναι γραφικό το “Δε μας θέλουνε στην Άρφα Εθνική”. Τελεία και παύλα. Θυμίζει μικρά παιδακια που πάνε στη μαμά τους κλαίγοντας και λένε “Δε με παίζει ο Δημητράκηηηηηης” και εννοούν ο “Δημητράκης θέλει όλα τα παιχνίδια δικά του αλλά και εγώ τα θέλω όλα δικά μου”. Η κατάσταση χρειάζεται ψηλά το κεφάλι και όχι μοιρολατρία. Όχι κουβέντα αλλά πολύ δουλειά για του χρόνου.
• Και μιας και είπαμε δουλειά για του χρόνου… πάμε ένα στοίχημα αγαπητοί αναγνώστες, για το πότε θα κλείσουμε τον πρώτο μας παίκτη; Εγώ λέω μετά τις 15 Ιουνίου, όταν θα είναι πια αργά. Ε μετά δε θα φταίει και πάλι η διαιτησία, όταν ο προγραμματισμός σου ξεκινά 15 Ιουνίου και αλλάζεις 15 παίχτες! Continue Reading »

Για το σημερινό μακελειό μην ψάχνετε ευθύνες σε αστυνομία ή φιλάθλους και των δύο ομάδων. Αποκλειστική ευθύνη έχουν αυτοί που βγαίνουν κάθε καλοκαίρι στη γύρα και ζητάνε τα λεφτουδάκια μας για διαρκείας! Αυτοί που πούλησαν σε ένα γήπεδο 2500 θέσων που δεν πληροί καμμία μα καμμία προϋπόθεση ασφάλειας, 600 εισιτήρια στον αντίπαλο (ή  αφησαν να μπούν τόσοι) ενώ γνωρίζουν ότι δεν επρόκειτο για σχολική εκδρομή από τα Γιάννενα.

Οι ευθύνες είναι εγκληματικές κύριοι της ΠΑΕ! Και ελπίζω κάποτε ή να εκλείψει η ανοργανωσιά σας ή να μας αδειάσετε τη γωνιά γιατί την επόμενη φορά η εγκληματική αδιαφορία σας θα μας στοιχίσει ανθρώπινες απώλειες!

Μην κατηγορείτε λοιπόν λάθος ανθρώπους! Κατηγορήστε τους πραγματικούς υπαίτιους και θυμηθείτε τους όταν θα σας χρειαστούν!

Εδώ και κάποιες αγωνιστικές αναζητούνται κάποιοι ποδοσφαιριστές, της ομάδας μας. Κάποιος τους έχει εξαφανίσει και από βασικούς τους πήρε τις φανέλες και δεν της δίνει πίσω. Και οι παίκτες αυτοί είναι αυτοί που έφεραν την ομάδα ως εδώ, να κυνηγάει την άνοδο στους 5 βαθμούς. Όμως οι νέοι παίκτες που τους αντικατέστησαν δεν την έφεραν σε παραπάνω θέση και η ομάδα μας μετρά τρείς σερί ισοπαλίες. Continue Reading »

• Δυο καράβια, η απήδαλος ναύς και το κααράβι που έχει για σήμα η Καβάλα, κοντράρονται την Κυριακή για τη θέση στο λιμάνι της τριάδας. Ντέρμπυ, τελικός, ματς για γερά νεύρα και όλες οι άλλες κλισέ εκφράσεις, που χρησιμοποιεί ο Τύπος, κολλάνε εδώ. Είναι ένα ματς δίχως αύριο και μεθάυριο. “Κερδάμε” πλησιάζουμε, χάνουμε απομακρυνόμαστε (με Χ απλά τσαντιζόμαστε). Βεβαια τίποτα δεν έχει τελειώσει και το ξέρουμε, ακόμα και με νίκη τριάδα δεν βλέπουμε προς το παρόν. Continue Reading »