mekios

Βρε τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει, ετούτη η χρονιά. Που έχω ξαναδεί τέτοια αγωνιστική σαιζόν? Μην ήταν το 2002-2003? Την χρονιά στη Β΄Εθνική που δεν ανεβήκαμε και τερματίσαμε έκτοι και καταϊδρωμένοι? Χμμμ σαν deja-vu ακούγεται…

Τα κοινά τούτης της χρονιάς με εκείνη είναι πολλά. Το κυριότερο και ποιο χαρακτηριστικό, είναι η μακρά διακοπή των πρωταθλημάτων. Όπως και φέτος έτσι και τότε, τα πρωταθλήματα είχαν σταματήσει για 2 περίπου μήνες. Η ομάδα μας τότε είχε ψιλο-ρολάρει με τον Μπάμπη Τεννέ στον πάγκο και με φρέσκια ομάδα, με λίγους παίκτες απ’ αυτούς που βοήθησαν την άνοδο από τη Γ’ Εθνική. Η ομάδα μέχρι τη διακοπή ήταν μέσα στους στόχους της και έπαιζε πολύ για τριάδα (τότε δύο ανέβαιναν στην Α’ και ο τρίτος έπαιζε μπαράζ. Ήρθε η διακοπή και η ομάδα διαλύθηκε. Ο Μπάμπης έφυγε… πήγε στον Φροντιστή για φροντιστήριο - βέβαια ήταν στην Α’ Εθνική. Μετά ήρθαν διάφοροι περίεργοι Κουρμπανάδες και Βαζάκες (σα βρισιά ακούγεται αυτό - Βαζάκα! ε, Βαζάκα!) και οι γνωστές ομορφιές με Αίγιο και Καβάλα, λαϊκά δικαστήρια και γενικά το πανέμορφο αυτό κλίμα διάλυσης, που ενισχυόμενο από την υγρασία στο νησί μετατρέπεται σε νιτρογλυκερίνη. Θυμίζω και τις μεταγραφές του Γενάρη εκείνης της σαιζόν, με τον Πάρη το Ζουμπούλη και τον Αντώνη το Σαπουντζή να έρχονται για τα τελευταία ένσημα.

Κάπως έτσι και φέτος, πάλι ο ίδιος προπονητής, πάλι διακοπή πρωταθλήματος και πάλι μεταγραφές το Γενάρη για αλλαγή κλίματος στην ομάδα. Δεν θέλω να πιστέψω πως θα έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα, θέλω να πιστεύω πως θα τα καταφέρουμε και αν όχι να ανέβουμε τουλάχιστον να το παλέψουμε μέχρις εσχάτων. Δεν μπορώ όμως να μη κρούσω τον κώδωνα του κινδύνου για το γεγονός ότι τα ίδια γεγονότα μπορεί να επαναληφθούν, όχι γιατί υπάρχει κάτι το μεταφυσικό στην όλη ιστορία, αλλά γιατί στο DNA αυτής της ομάδας η διάλυση είναι βαθιά αποτυπωμένη.

Έχει αποδείξει, ο ΑΟΚ, ότι με χαρακτηριστική ευκολία χάνει τα κεκτημένα του, ξεφτιλίζεται και καταστρέφει το image του, όταν κάτι πάει στραβά. Αρκούντως στραβά για την ακρίβεια. Οποιαδήποτε άλλη ομάδα θα άντεχε τα χαστούκια. Ετούτη δεν τα αντέχει και δεν ξέρω γιατί. Φταίει ο κόσμος? Ίσως. Φταίνε οι παίχτες? Όχι σε καμία περίπτωση, άλλωστε αυτοί αλλάζουν από ώρα σε ώρα! Φταίνε οι παράγοντες και ο Καλογιάννης? Ναι, εδώ είμαι κατηγορηματικός, ναι αυτοί φταίνε. Φταίνε γιατί δεν έχουν θωρακίσει την ομάδα με το μέγιστό όπλο μιας διοίκησης, που είναι η επικοινωνιακή πολιτική. Το μόνο που μπορεί να κάνει μια διοίκηση για να φτιάξει μια σοβαρή ομάδα, που να κυνηγήσει τους στόχους της, χωρίς ενοχλήσεις είναι να στήσει γύρω της μια επικοινωνιακή ασπίδα. Να φτιάξει ένα ολόκληρο προπαγανδιστικό σύστημα, που θα την ενισχύει και θα την καλύπτει στα στραβά και θα φτιάχνει κλίμα στις επιτυχίες, ούτως ώστε να πατήσουν επάνω τους οι επόμενες επιτυχίες.

Δεν είναι κακό, δεν είναι φασιστικό, δεν είναι άσχημο. Το ποδόσφαιρο δεν είναι δημοκρατία άλλωστε. Εναπόκειται στο φασισμό της διοίκησης, στη δικτατορία του προπονητή στους παίκτες και μόνο έτσι θα μπορούσε να λειτουργήσει. Φυσικά όταν λέμε για προπαγάνδα, δεν εννοούμε μόνο το γνωστό πακέτο προπαγάνδας που περιλαμβάνει, έλεγχο του Τύπου και των λοιπών ΜΜΕ, αλλά προπαγάνδα κινήσεων και πράξεων, που η ανάλυση τους, από τον κόσμο αλλά και την ίδια την ομάδα θα διορθώνει τα κακώς κείμενα.

Και για να γίνω ποιό κατανοητός, ένα παράδειγμα:

Είναι κακό επικοινωνιακά να διώχνεις π.χ. το Χιώτη γιατί το συμβόλαιό του είναι υψηλό. Ας μην τον έπερνες στο φινάλε. Το να αλλάζεις πολιτική στο μπάτζετ μεσούσης της περιόδου είναι κακό, δείχνει προχειρότητα και κακό σχεδιασμό. Όπως επίσης είναι κακό επικοινωνιακά να “ξεκοκαλίζεις” όλους τους παίκτες που πήρες το καλοκαίρι, παρά τα 3ετή και 2ετή συμβόλαιά τους. Ακόμα πιο κακό είναι να δανείζεσαι παίκτες από άλλες ομάδες, τη στιγμή που το καλοκαίρι διατυμπάνιζες ότι τέρμα οι δανεικοί, μετά το χουνέρι που σου έκανε ο Ντ’Ακόλ και ο Σίκοφ κατά το δανεισμό τους από γνωστή ομάδα του Πειραιά.

Ελπίζω, κλείνοντας, να πάνε όλα καλά και να μη ξαναδούμε το ίδιο έργο, αλλά και να βάλουν μυαλό οι προύχοντες αυτής της ομάδας, για το πω μπορούν να μην επαναλάβουν τα σφάλματα του παρελθόντος.