mekios

Επισήμως αυτό έκανε η ομάδα μας! Ένα μεγάλο restart (ρηστάρτ), και πλέον ξαναρχίζει από την αρχή για φέτος! Όταν όλες οι ομάδες, προγραμμάτιζαν από την αρχή της χρονιάς, οι δικοί μας μάλλον κάτι άλλο έκαναν και δεν πήραν χαμπάρι. Σε ποιόν χρεώνονται οι κακές επιλογές? Ποιός είναι ο φταίχτης της φετινής πορείας? Ποιός έφτιαξε μια τόσο τρύπια ομάδα, που “μεσοπελαγής” θέλει 3 restart, ένα format και 4 shutdown χειρότερα και από τα Microsoft Windows?

H απάντηση του 90% των φίλων της ομάδας είναι γνωστή. Ο Μπάμπης Ο’Τεννές, ο Ιρλανδός προπονητής! Κι όμως η αλήθεια δεν βρίσκεται ακριβώς εκεί. Προσωπικά ξέρω ότι για τη φιλοσοφία μιας ομάδας, όχι μέσα στο γήπεδο, αλλά όσον αφορά τους στόχους της και τις μεταγραφές, μεταδίδεται από τη διοίκηση της. Η διοίκηση είναι που λέει, π.χ. παίρνουμε φτηνούς και εξελίξιμους παίκτες, ή παίρνουμε ακριβούς παικταράδες, ή έμπειρους χασάπηδες ή ένα μίγμα όλων των παραπάνω? Δεν κάνει προγραμματισμό ο προπονητής. Ο προπονητής αφού πάρει την “γραμμή” λέει, θέλω 6-7 παίκτες εκεί εκεί κι εκεί. Και αγοράζει με βάση τη “γραμμή”.

Στην περίπτωσή μας δεν γίνεται αυτό. Πέρσι ακολουθήθηκε η τακτική του “πέρνουμε άσημους και μικρούς” και τους κάνουμε ομάδα. Έκατσε! Βγήκε ένας Τζαβέλλας, ένας Γκουέλα, ένας Σκούφαλης. Παίκτες που ανέβηκαν μια κατηγορία μετά από την περυσινή πορεία της ομάδας, άσχετα αν αυτή έπεσε. Φέτος είπαν να το επαναλάβουν. Ήρθε ο Καρποντίνης, ο Παντελής, ο Κολοτούρος ακριβώς με την ίδια λογική. Άσημοι και μικροί. Παλιότερα δεν γινόταν αυτό. Η ομάδα έπαιρνε παλιές καραβάνες, παίκτες ξοφλημένους, αλλά μανούλες στην Κατηγορία που έπαιζε η ομάδα. Ο Γκαρόζης, ο Μπελά, ο Αμανατίδης ήταν τέτοιοι παίκτες. “Μεσοπελαγής” λοιπόν φέτος, η φιλοσοφία επιστρέφει στην παλιά πεπατημένη. Διώξαμε κακήν κακώς τους νεαρούς, και φέραμε μερικούς καλούς αλλά γερασμένους παίκτες, τύπου Δρούγα, Gaspar και πάμε να ρουφήξουμε την κατηγορία.

Ταυτόχρονα αλλαγή παρατηρείται και στις χρονικές διάρκειες των συμβολαίων. Εκεί που μέχρι το καλοκαίρι γινόταν 3ετή και 4ετή συμβόλαια, τώρα τη βγάζουμε με 1 και 1,5 έτος. Πλάκωσαν και οι 6μηνοι δανεισμοί και όλα δείχνουν ότι το καλοκαίρι πάλι θα έχουμε διψήφιο αριθμό μεταγραφών σε όποια κατηγορία και αν παίζουμε του χρόνου.

Μάγκες, δουλειά δε γίνεται έτσι. Μπάλα δε πρόκειται να δούμε ποτέ! Μια ζωή θα αλλάζουμε ομάδα, μια ζωή θα ψαχνόμαστε να βρούμε την ομάδα μας μέσα στο γήπεδο (αλλάζουμε και εμφανίσεις από αγωνιστική σε αγωνιστική) και δε θα συνηθίσουμε ποτέ στον τρόπο παιχνιδιού της. Θα μου πείτε για τη διοίκηση αυτά είναι ψιλά γράμματα. Προέχουν οι στόχοι! Και οι στόχοι είναι ένας και μοναδικός! Άνοδος και τέλος. Μόνο που φοβάμαι ότι η άνοδος, αν έρθει, θα ακολουθηθεί από έναν υποβιβασμό κ.ο.κ. Γιατί όταν δεν υπάρχει σταθερή ομάδα, δεν πρόκειται ποτέ να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων της Α’ Εθνικής.