mekios

Με αφορμή το άρθρο του Χρήστου Γραμμένου στo www.aokerkyra.com θυμήθηκα τον Έντερσον Φοφόνκα. Όχι ότι τον είχα ξεχάσει ποτέ, όσοι με ξέρουν μπορούν να επιβεβαιώσουν, την αγάπη μου για τον Βραζιλιάνο στράικερ. Ο Φοφόνκα ήταν ένας μεγάλος για την ομάδα μας παίκτης. Ένας παίκτης που αν έμενε λίγα χρόνια ακόμα στο νησί μας, θα είχε συνδεθεί άμεσα με τις επιτυχίες της ομάδας μας και θα είχε γίνει ένας μικρός ήρωας για την ιστορία του Α.Ο. Κέρκυρα.

Προσπωπικά τρελαίνομαι για το Βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο. Όσοι διαβάζουν το blog μου θα το έχουν καταλάβει (είχε προηγηθεί το μανιφέστο του Μέκιου για την αποπομπή Ντα Σίλβα). Οι Βραζιλιάνοι, είναι εκείνος ο λαός που ο Θεός έδωσε απλώχερα την γνώση των μυστικών της μπάλας. Όταν κατέβηκε στη γή, άλλοι ζήτησαν 10 εντολές, οι Βραζιλιάνοι μάλλον ζήτησαν μαθήματα τρίπλας άνευ διδασκάλου. Απο κεί ξεκινάει η μανία μου με το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο. Την τρίπλα… Είναι κάτι σαν το κάρφωμα στο μπάσκετ, η τέχνη του Αθλητισμού.

Ο Φοφόνκα με τις γνωστές του επελάσεις, τρίπλες και σπασίματα της μπάλας δίδαξε στο ΕΑΚΚ και άλλα γήπεδα ανά την επικράτεια, τρίπλα με κυανέρυθρη φανέλα. Δεν βλεπαμε συχνά τέτοια φαινόμενα από τους παίκτες του ΑΟΚ, που τα τελευταία χρόνια, που η ομάδα βρίσκεται σε διαρκή πάλη με τους στόχους της (πρωταθλητισμός στη Β’, μάχη για την παραμονή στην Α’). Πιό συχνά βλέπαμε δυνατά μαρκαρίσματα, ίσως καλή κυκλοφορία άντε και κάνα καλό σουτ. Δύσκολα όμως τρίπλες. Να ναι καλά οι Βραζιλιάνοι μας που όταν μπορούσαν έριχναν και κάνα τσαλίμι από τα γνωστά βραζιλιάνικα.

Δ εν θα ξεχάσω ποτέ τον Φοφόνκα, σε ένα ματς στην Καισαριανή, όταν ισοφάρισε για την ομάδα μας, μετά από μια τρελή κούρσα από τη σέντρα ώς το αντίπαλο τέρμα. Μόλις η μπάλα αναπαύθυκε στο πλεκτό, ο Φοφόνκα, ήρθε στην κερκίδα που ούρλιαζαν οι βουρλισμένοι οπαδοί, έπιασε το σήμα από τη φανέλα του και το φίλησε. Θα μπορούσε και να μη το κάνει, μπροστά του είχε 200 άτομα που ήδη τον αποθέωναν.

Δεν θα ξεχάσω επίσης ένα φοβερό σουτ, που έκανε στο Χαϊδάρι. Η μπάλα ανεβοκατέβαινε στην πορεία έπαιρνε απίστευτα φάλτσα, ο αντίπαλος τερματοφύλακας έπεσε στη μεριά της, αλλά μάταια, ο δρόμος της είχε προαποφασισθεί από τα πόδια του Φοφόνκα. Κάτι τέτοιες ενέργειες, θα μου λήψουν από τον βραζιλιάνο. Δυστυχως κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν τον θέλουν στην ομάδα μας. Ίσως να ήταν ο Τεννές, ίσως ο Καλογιάννης, ίσως το γεγονός ότι κανείς δεν δείχνει να δίνει σημασία σε σημαίες της ομάδας πιά. Άλλωστε οι παίκτες αλλάζουν από χρόνο σε χρόνο, ποιός να προλάβει να δεθεί μαζί τους.

Τουλάχιστον Φοφό, αν τη Δευτέρα τύχει και σκοράρεις, φρόντισε να το κάνεις με ωραίο τρόπο και αφού έχουμε πρωτα 2-3 γκόλ αβάντα.

Ένας ταπεινός θαυμαστής σου.