mekios

Παίρνω σαν αφορμή το σημερινό αγώνα του Αιγάλεω και την κατά κοινή ομολογία πολύ καλή εμφάνιση του Γιάννη Συμεωνίδη για να γράψω για το θέμα του τερματοφύλακα στην ομάδα μας. Επιτρέψτε μου να κάνω και μια μικρή ιστορική αναδρομή στους τερματοφύλακες της ομάδας τα τελευταία χρόνια.

Ο Πολυχρόνης Βεζυρίδης, ίσως αυτός με τη μεγαλύτερη θητεία στην ομάδα, έπαιξε ουσιαστικά βασικός μισό χρόνο στη Β’ Εθνική το 2003-2004, στην Α’ Εθνική (2004-2005) και ήταν ο μοναδικός και αναντικατάστατος τερματοφύλακας του ΑΟΚ την σαιζόν 2005-2006 στην Β’ Εθνική. Καθιερώθηκε στην ομάδα μετά από ένα ματς στην Κρήτη με τον Εργοτέλη, όπου χάσαμε 1-0 μετά από (τραγικο) λάθος του Θεοφάνους. Ο Αναστό, παραγκώνισε αμέσως τον Θεοφάνους και ο Πολυχρόνης πήρε τη θέση του, μόνιμα, κάτω από τα γκολοπόστ. Ο Βεζυρίδης ήταν σταθερός τερματοφύλακας, με καλές αποκρούσεις, ίσως είχε ένα μειονέκτημα λόγο του ότι ήταν κοντός, όμως δεν ήταν επιρρεπής στο λάθος.

Ο Θοδωρής Γκίτκος, ήταν πάντα στην σκιά του Βεζυρίδη. Όταν πήρε κάποιες ευκαιρίες, κυρίως επί Φοιρού, έδειξε ότι είναι ικανός να κατεβάσει ρολά τη μια αγωνιστική και την επόμενη να φάει 5. Ούτε την σαιζόν 2005-2006 έπαιξε καθόλου, επί Τεννέ, αφού και πάλι ο Βεζυρίδης έπαιρνε τη φανέλα του βασικού στο σπίτι.

Ο Σιντιμπέ,ήταν ο μοιραίοςτερματοφύλακας, πέρσι. Δεν έχασε ούτε ένα ματς όλη τη σαιζόν και ήταν αρκετά σταθερός. Έκανε αρκετά λάθη, όμως το μεγαλύτερο λάθος του ήταν ότι έπαιξε στο τελευταίο ματς, στη Λιβαδειά. Δεν ξέρω αν τον είχαν “πιάσει” ή αν ηθελημένα είχε τέτοια απόδοση, όμως τα λάθη του ήταν “χτυπητά” και στοίχισαν την παραμονή στην ομάδα. Βέβαια ότι ο Κούγιας, φέτος, του προσάπτει και πάλι κατηγορίες για “στήσιμο”, ίσως δικαιώνουν αυτούς που ισχυρίζονταν πως και πέρσι ήταν “στημένος”.

Ο Σερεμέτ, δεν έπαιξε ποτέ στο πρωτάθλημα, έπαιξε όμως στο Κύπελλο και ήταν αρκετά καλός, ενώ δεν μπορώ να κρίνω τους διάφορους μικρούς, Γεωργίου, Μητρογιάννη, Βούρα.

Και φτάνουμε στο σήμερα… Το καλοκαίρι, παίχτηκε ολόκληρο σήριαλ για τη θέση του Τερματοφύλακα. Ο Σιντιμπέ έφυγε χωρίς να χαιρετήσει, η ομάδα απέκτησε τον Σουλογάνη (με πολύ ζόρι αφού δεν τον άφηνε ελεύθερο η Καλλιθέα) και ο Σερεμέτ “μας την έκανε” τελευταία στιγμή για το Ελ-Πάσο. Και ενώ όλα έδειχναν ότι θα μέναμε με Σουλογάνη και Βούρα, σκάει η βόμβα. Διονύσης Χιώτης! Ένα τερματοφύλακας, με μεγάλο όνομα, 10χρονη παρουσία στην ΑΕΚ, μια ένδειξη ότι η ομάδα φέτος πάει για άνοδο με συνοπτικές διαδικασίες. Ο Σάκης, έδειξε πολύ καλά στοιχεία. Θυμάμαι το ματς στον Εύοσμο, όταν όλη η ομάδα είχε καταρρεύσει (ή αν θέλετε την είχε καταρρεύσει ο Μπάμπης, με τα παιχνιδάκια του περι παραίτησης) ο Χιώτης φώναζε σε όλους τους συμπάικτες του, προσπαθόντας να τους ξυπνήσει. Ακόμα και το πειθαρχικό παράπτωμα του στην Καισαριανή έγινε από υπερβάλλον ζήλο, αφού ο κύριος με το “νηστέρι”, σφύριζε σε άλλο ματς. Κάπου εκεί χαλάει η όλη “μανέστρα”. Ποιός στράβωσε και γιατί με τον Χιώτη? Πρώτη η τελευταία φορά ήταν που αποβλήθηκε παίκτης για “κακή” συμπεριφορά. Να δεχτώ ένα πρόστιμο, γιατί όμως και παραγκωνισμός? Εδώ και 5 αγωνιστικές και ενώ έχει λήξει η τιμωρία του Χιώτη, ο Συμεωνίδης είναι βασικός.

Θα περίμενε κανείς ότι κάτι έχω με τον Συμεωνίδη. Μα, όχι, κι αυτό είναι το περίεργο. Με τη σημερινή του εμφάνιση ο Συμεωνίδης, απέδειξε ότι δικαίως κάθετε κάτω από τα γκολπόστ του ΑΟΚ. Ο βραχύσωμος (για τερματοφύλακας) παίκτης σήμερα πραγματικά κατέβασε τα ρολά. Ενώ κάποιες αποκρούσεις του, έδειξαν ότι ο άνθρωπος και ταλέντο έχει και πολύ καλά ρεφλέξ. Ίσως υστερεί λίγο στη συνεννόηση με την άμυνα, καθώς δεν μιλάει και πολύ σε αντίθεση με το Χιώτη. Αν κάποιος έβγαινε και έλεγε ότι γι’ αυτό τον χρησιμοποιεί (γιατί είναι πιο φορμαρισμένος) ο Αλεξανδρής θα έλεγα, ΟΚ, δεκτόν. Δυστυχώς όμως φοβάμαι, ότι ο Συμεωνίδης παίζει απλά γιατί ο Χιώτης είναι ξένο σώμα για την ομάδα.

Δεν θα πώ ποιός είναι καλύτερος, έχουν και τα θετικά τους, έχουν και τα αρνητικά τους, όμως η ομάδα πρέπει να αποκτήσει ένα πιστό “σκυλί” κάτω από τα δοκάρια, ένα Βεζυρίδη, που θα εμπνέει σιγουριά και ασφάλεια στους υπόλοιπους και θα καθοδηγεί την άμυνα και θα τροφοδοτεί την επίθεση.