mekios

Με χαρά βλέπω ότι ο Αλέξης Αλεξανδρής, ετοιμάζεται να επιλέξει τους καλύτερους Κερκυραίους ποδοσφαιριστές και να τους εντάξει στην ομάδα. Όπως ο ίδιος δήλωσε είδε 4 ποδοσφαιριστές ικανούς να φορέσουν τη φανέλα του ΑΟΚ και να παίξουν σε ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, ανταγωνιστικότερο του τοπικού ή του περιφερειακού. Και μόνο σαν πρόθεση, σαν ιδέα, σαν προοπτική χρειάζεται την στήριξη όλων μας. Είναι όμως κάτι τέτοιο εφικτό?

Μέχρι στιγμής, τα τελευταία χρόνια, ο ΑΟΚ έχει στηριχτεί κατά 99% σε ποδοσφαιριστές, που δεν κατάγονται από την Κέρκυρα. Οι ντόπιοι παίκτες αγωνίζονται στις ομάδες του νησιού ως επί το πλείστον και παρά τις προσπάθειες που έγιναν στο παρελθόν κανένας δεν μπόρεσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Κατα πολλούς το πρόβλημα έγγειται στο ότι το νησί, δεν προσφέρεται για αθλητισμό ειδικά κατά τους θερινούς μήνες, που ο τουρισμός ανθεί στον τόπο μας. Η κλασσική - και γραφική - άποψη είναι ότι οι Κερκυραίοι ποδοσφαιριστές διακρίνονται από έπαρση (νιοραντσαρία Κερκυραϊστί) και “μόλις πλακώσουν οι Αγγλίδες τρέχουνε στις παραλίες και τα μπάρ”. Δεν το πιστεύω… αλλά ακόμα και έτσι να είναι, δεν μπορεί δηλαδή να αλλάξει αυτή η κατάσταση? Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι αν υπάρχει μια τέτοια συμπεριφορά οφείλεται 100% στην έλειψη κίνητρων και ευκαιριών στους νεαρούς Κερκυραίους που ΘΕΛΟΥΝ να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο. Γνωρίζοντας κάποιος ότι μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο σε μια ομάδα που σε ένα δύο χρόνια θα βρίσκεται στην Σούπερ Λίγκα και θα μπορεί και ο ίδιος να διακριθεί σε ανώτερο επίπεδο, νομίζω ότι πρέπει να είναι πραγματικά ηλίθιος για να καταστρέψει μια καριέρα για να γυρνάει σε παραλίες και μπάρ. Αν όμως η μεγαλύτερη ομάδα του νησιού, δεν δίνει δεκάρα (όπως έκανε μέχρι σήμερα) για τους γηγενείς ποδοσφαιριστές, τότε και οι γηγενείς ποδοσφαιριστές προφανώς αδιαφορούν για διάκριση στο Ελληνικό ποδόσφαιρο και προτιμούν το ντόπιο τοπικό πρωτάθλημα, που παίζεις άνετα και μετά από ένα καφάσι μπύρες.

Από την άλλη δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί ότι οι “Κερκυραίοι” γονείς έχουν βάλει το χεράκι τους για να μην προχωρήσουν το ποδόσφαιρο στην Κέρκυρα. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα γονέων, που “έβαζαν” χέρι σε προπονητές της ομάδας νέων (και του ΑΟΚ και άλλων ομάδων) προκειμένου να προωθηθούν τα παιδιά τους, εις βάρος άλλων, πιθανότατα πιο ταλαντούχων παικτών. Είναι ένα ελληνικό φαινόμενο, που παρατηρείται και σε άλλες ομάδες, όμως στην Κέρκυρα, παίρνει εξωφρενικές διαστάσεις, μιας και η κοινωνία είναι κλειστή και οι γνωριμίες ακόμη πιο εύκολες.

Ταλέντα Κερκυραίοι υπάρχουν και θα υπάρξουν. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι κάτι συμβαίνει στην Κέρκυρα και δεν παράγονται ποδοσφαιριστές, ενώ σε άλλες περιοχές “ξεφυτρώνουν” συνεχώς ταλέντα. Ούτε το νερό έχει πρόβλημα ούτε ο αέρας. Το πρόβλημα είναι στα μυαλά και στην παιδεία. Και οφείλουμε όλοι ως Κερκυραίοι να δούμε θετικά το θέμα ΑΟΚ και Κερκυραίοι ποδοσφαιριστές. Ίσως το παράδειγμα του Α.Ο. Φαίακα στο Χάντμπολ να δώσει μια ιδέα στους παράγοντες και της δικής μας ομάδας για το πώς γίνεται το παιδομάζωμα και πως καλλιεργούνται τα ταλέντα. Σημειώνω εδώ ότι η ομάδα Χάντμπολ του Φαίακα, τη δεκαετία το ‘90, ξεκίνησε ένα τουρνουά χάντμπολ μεταξύ δημοτικών σχολείων, “ξαφρίζοντας” έτσι αρκετά ταλέντα για το άθλημα. Πολλά από τα παιδιά που βγήκαν από τα σχολικά πρωταθλήματα έφτασαν σήμερα σε σημείο να εκπροσωπούν την Κέρκυρα στην Εθνική ομάδα ή ακόμη και να αγωνίζονται σε ομάδες του εξωτερικού. Ενδεικτικά αναφέρω τον Κώστα Τσιλιμπάρη, τον Αλέξανδρο Βασιλάκη και τον Νίκο Ριγανά. Δεν είναι περίεργο λοιπόν σε ένα άθλημα που καλλιεργείται στο νησί, να υπάρχουν αξιόλογοι παίκτες, οι οποίοι ούτε έπαρση τους διακατέχει, ούτε και ξημεροβραδιάζονται με Αγγλίδες.

Εύχομαι λοιπόν αυτό που έγινε στο Χάντμπολ να γίνει και στο Κερκυραϊκό ποδόσφαιρο, να πετύχουν οι ιδέες και το όραμα του Αλέξη Αλεξανδρή και να χαρούμε επιτυχίες του ΑΟΚ με γηγενείς ποδοσφαιριστές στη σύνθεσή του.