mekios

Δυστυχώς το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει ξεφύγει από τις μαύρες του εποχές, των μπράβων, των όπλων και των τραμπουκισμών. Αυτά ζουν και βασιλέυουν ακόμα και σήμερα, σε ομάδες που ανέκαθεν τα τιμούσαν. Και μια τέτοια ομάδα είναι και ο Ιωνικός, μια ομάδα που ουκ ολίγες φορές, έχει αποσχολήσει την Αθλητική Δικαιοσύνη, όχι λόγω παραπτωμάτων των παικτών της, αλλά των οπαδών και των προέδρων της.

Σήμερα στη Νίκαια, είδα δυο ομάδες, η μία ενδιαφερόταν για το ματς και η άλλη ήταν αδιάφορη. Μόνο που δεν ήταν έτσι αναμενόμενο. Αδιάφορη έπρεπε να ήταν η ομάδα μας και ενδιαφερόμενος ο Ιωνικός. Όμως ο κύριος Κανελλάκης, πρόεδρος του Ιωνικού, απέδειξε ότι με μπράβους και τραμπούκους, το μόνο που καταφέρνεις είναι να μη χάσεις 0-5 αλλά 1-2. Γιατί για τόσα ήταν ο σημερινός Ιωνικός.

Αναρωτιέμαι όμως πόσο βαθιά νυχτωμένη είναι η Αθλητική (και μη) Δικαιοσύνη σε αυτόν τον τόπο. Ο Κανελλάκης δεν είναι πρώτη φορά, που κάνει τέτοιες αηδίες στα γήπεδα. Πέρσι έδειρε τον Φωτιάδη στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας, δεν τιμωρήθηκε? Δεν απαγορεύτηκε σε αυτόν τον άνθρωπο η είσοδος όχι μόνο στο γήπεδο αλλά και στον αγωνιστικό χώρο? Γιατί εγώ σήμερα τον είδα, Πασά μέσα στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου της Νεάπολης, να μπαίνει στο γήπεδο με 5 μπράβους και να ζητά από τους παίκτες της Κέρκυρας το λόγο. Το λόγο γιατί? Γιατί δεν έκατσαν να χάσουν? Γιατί δεν έδωσαν το ματς στον “ανώτερο” Ιωνικό?

Ας βγεί κάποιος και να μας πεί τι γράφτηκε στο φύλλο αγώνα. Και να μας πεί γιατί ο Κανελλάκης ήταν στο γήπεδο με πέντε “φουσκωτούς” και πώς δηλώθηκε όλη αυτή η κουστωδία στο φύλλο αγωνα. Μήπως ήταν ο μασέρ και οι βοηθοί του? Μήπως στο ημίχρονο πήγαν να κάνουν μασάζ στο Πελαγία και τον Γκουστάβο?

Δυστυχώς όπως όλοι ξέρετ, ούτε πρόκειτε να μάθουμε, ούτε και θα βγεί να απολογηθεί κανένας. Ούτε καν θα γραφτεί κάτι στις εφημερίδες. Τα λαμόγια ζουν και εργάζονται στις σκιές και στα υπόγεια της δημοσιότητας, οι πράξεις τους δεν καταγράφονται και αν καταγραφούν, θα καταγραφούν μετα από δέκα χρόνια ως γραφικότητες και ιστορίες καφενέ. Θα έβγαζα το καπέλο σε όποιον δημοσιογράφο, σε αυριανό φύλλο, έγραφε έστω και δυο αράδες για τους νταήδες της Νίκαιας.

Για να μη χαλάω όμως και το ευχάριστο κλίμα οφείλω να πω και τα συγχαρητήρια μου στην ομάδα μας, που δεν επηρεάστηκε αρνητικά από το κλίμα “πολέμου”, που δημιούργησαν τα “λαμόγια”, αλλά αντίθετα έβαλαν κάτω την μπάλα και έδειξαν πως πρέπει να παίζει μια ομάδα που παλεύει για την άνοδο. Όταν πρίν από κάποιες μέρες έγραφα για “Αδιάφορους και Αδιάφθορους” ούτε κατα διανοια δεν είχα κάτι τέτοιο στο μυαλό μου. Απλά εισηγούμουν ότι η ομάδα πρέπει να μην παίξει με κατεβασμένα χέρια. Ε, λοιπόν η ομάδα όχι μόνο αυτό προσέφερε, αλλά τελειώνει το πρωτάθλημα με ψηλά το κεφάλι, έχοντας κόψει βαθμούς από όλους τους διεκδικητές της ανόδου και έχοντας κάνει σπουδάιες εκτός έδρας, παλικαρίσιες, νίκες.

Το μεγάλο “Αν” είναι ταμπού, αλλά θα το πώ. Αν είχαμε τον Αλεξανδρή τον Αύγουστο… που θα είμασταν τώρα?