mekios

Καλώς εχόντων των πραγμάτων ο Αλέξης Αλεξανδρής θα είναι του χρόνου προπονητής του Α.Ο. Κέρκυρα. Ο Καλογιάννης δεν είναι προπονητοφάγος, ο Αλεξανδρής έδειξε ένα πολύ καλό έργο έως τώρα και νομίζω ότι ο “γάμος” δεν θα χαλάσει. Βέβαια ο χρόνος θα το δείξει γιατί ακόμα όπως ξέρουμε ο Αλεξανδρής δεν έχει κληθεί από τη διοίκηση για ανανέωση του συμβολαίου του.

Το μεγάλο λοιπόν στοίχημα του Αλέξη, πλέον, είναι το να βγεί στην ποδοσφαιρική αγορά και να επανδρώσει την ομάδα με ποδοσφαιριστές. Θεωρώ ότι είναι εύκολο να αξιολογήσει το υπάρχον υλικό, αφού ήδη δουλεύει με αυτούς τους παίκτες ολους αυτούς τους μήνες. Λογικά θα φύγουν από την ομάδα οι δανεικοί, αν και για το θέμα Ράνιτς έχω πει την γνώμη μου, και ίσως και κάποιοι παίκτες των οποίων τα συμβόλαια λήγουν τον Ιούνιο. Το θέμα εδώ είναι το πόσοι θα φύγουν. Έως τώρα η ιστορία των τελευταίων σαιζόν έχει δείξει ότι το καλοκαίρι γίνεται μαζική εκκαθάριση του ρόστερ της ομάδας, που σχεδόν πάντα φτάνει διψήφιο αριθμό.

Το γεγονός αυτό έχω την εντύπωση, αλλά είμαι και ανοικτός σε διαψεύσεις, ενοχλεί τον φίλαθλο κόσμο του νησιού. Η ομάδα δεν διαθέτει έναν κορμό παικτών ικανών να πάρουν την ομάδα στις πλάτες τους και να φτάσουν την ομάδα ψηλά. Η ομάδα κάθε χρόνο αλλάζει, οι παίκτες περνάνε και φεύγουν και οι κινήσεις που γίνονται δεν δείχνουν να εξασφαλίζουν ένα ευοίωνο μέλλον, μάλλον ένα θετικό παρόν. Θα ήταν λοιπόν φρόνιμο, κατά την ταπεινή μου γνώμη, να επικεντρωθούν οι μεταγραφές στην συγκρότηση μιας ομάδας, που του χρόνου θα μπορεί να ανέβει στην Α’ Εθνική, και σε 2 χρόνια να διατηρηθεί εκεί με άνεση, προσφέροντας στο Ελληνικό ποδόσφαιρο νέους παίκτες. Είναι βαρετό να βλέπεις αυτήν την αέναη ανκύκλωση ποδοσφαιριστών στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, που κυρίως στις μικρομεσαίες ομάδες αποτελεί μια δεδομένη μεταγραφική διαδικασία. Ο Χ προπονητής σε κάθε ομάδα που εργάζεται, φέρνει μαζί του και τους “έμπιστους” του. Και επειδή στην Ελλάδα ο προπονητής είναι ο μόνος άνθρωπος σε μια ομάδα, που αλλάζει από την μια μέρα στην άλλη, με τις συχνές αλλαγές προπονητών, κάνουν και οι παίκτες κύκλους σε πολλές ομάδες. Αντίθετα στο Αγγλικό ποδόσφαιρο μπορεί κανείς να βρεί παίκτες που αγωνίζονται σε όλη τους την καριέρα σε μια ομάδα.

Την “βαριομάρα”, λοιπόν, αυτή περιμένω από τον Αλεξανδρή να εξαφανίσει από τον ΑΟΚ. Να μην στηριχτούμε και πάλι, σε “στιμμένες λεμονόκουπες”, σε παίκτες που έχουν γίνει γυρολόγοι των γηπέδων. Ήρθε η ωρα να πάμε για φρέσκο “αίμα”, να δούμε άγνωστα ονόματα στο ρόστερ της ομάδας μας, που όμως θα είναι ικανοί να επωμιστούν το βάρος των στόχων της ομάδας.

Δεν έχω κάτι με τα μεγάλα ονόματα και τους έμπειρους ποδοσφαιριστές. Ίσα ίσα, αναγνωρίζω την χρησιμότητά τους. Είναι απαραίτητοι σε όλες τις ομάδες. Αλλά ας γίνει λίγο “κράτει” στον αριθμό τους. Ας πέσει ο μέσος όρος ηλικίας στην ομάδα, ας δωθεί ευκαιρία και σε παίκτες, που ίσως είναι εκκολαπτόμενα αστέρια να δείξουν την αξία τους.

Ο Αλεξανδρής έως σήμερα δεν έχει αναλάβει το χτίσιμο μιας ομάδας. Το στήσιμο και το κοουτσάρισμα μια ομάδας, είναι τελείως διαφορετική δουλειά από το “γέμισμα” του ρόστερ. Ας δούμε λοιπόν πως τα καταφέρνει και σε αυτό το ρόλο…