mekios

Τις τελευταίες μέρες έχουμε όλοι μας παρεκτραπεί. Η κατάσταση στην ομάδα έχει φτάσει σε άσχημο σημείο, με φιλάθλους να βρίζουν παίκτες, παίκτες να βρίζουν φιλάθλους και παράγοντας να προσπαθούν να διώξουν τους οπαδούς από το γήπεδο. Όχι, η κατάσταση αυτή δεν είναι δείγμα υγείας. Δείγμα υγείας είναι ότι οι οπαδοί έχουν άποψη. Αλλά ως εκεί. Πέραν της άποψης, οι φίλαθλοι δεν πρέπει να χάνουν το δίκαιο της άποψής τους.

Ο φίλαθλος έχει το αναφαίρετο δικαίωμα της κριτικής, της παρουσίας στο γήπεδο και της αποχής από αυτό. Δεν έχει δικαίωμα να επεμβαίνει στα διοικητικά της ομάδας του, σίγουρα, αλλά μπορεί να ζητήσει να ακουστεί η γνώμη του. Για τους πιο, προληπτικούς, “φωνή λαού, οργή Θεού”. Αν στην διοίκηση δεν έλαβαν υπόψιν την λαική ετυμυγορία, μπορεί να πληρώσουν στο μέλλον την κατάσταση που δημιούργησαν. Σε καμμία όμως περίπτωση δεν θα είναι οι οπαδοί αυτοί που θα κάνουν την ομάδα να πληρώσει. Ούτε θα πανηγυρίσουμε ήττα της ομάδας μας, ούτε θα στεναχωρηθούμε σε νίκη. Θυμίζει το ανέκδοτο εκείνου, που έκοψε το πέος του για να εκδικηθεί την άπιστη γυναίκα του.

Το μόνο όπλο στη δεδομένη χρονική στιγμή είναι η αποχή, τουλάχιστον των οργανωμένων. Δεν μας κάνετε κύριοι, δεν ερχόμαστε γήπεδο. Πάρτε ένα γήπεδο εκκλησία και να δούμε αν μπορείτε να ανέβετε. Από την άλλη, νομίζω ότι και οι δυο πλευρές μπορούν να βάλουν νερό στο κρασί τους, για το καλό της ομάδας. Ο Νάσος Σεντεμέντες είπε κάποια πράγματα στην συνέντευξη τύπου του ματς της Κυριακής και νομίζω ότι πρέπει να ήχησαν στα αυτιά πολλών. Μίλησε για το υγειές φαινόμενο της ύπαρξης πολλών νεαρών παιδιών στην κερκίδα των οργανωμένων, για την ανάγκη να τους εξηγήσει κάποιος ότι δεν επιτρέπεται να βρίζεις ποδοσφαιριστή της ομάδας σου την ώρα που αγωνίζεται και φυσικά είπε “Μην διώξετε αυτά τα παιδιά από το γήπεδο.”

Τα λόγια του δυστυχώς εισακούστηκαν μόνο από την πλευρά των φιλάθλων. Γιατί η ΠΑΕ δια του “εκπροσωπου” της χτές, κ. Αλεξάκη, απείλησε να κλείσει την μικρή κερκίδα. Ακριβώς το αντίθετο από αυτά που ζήτησε ο ποδοσφαιριστής της ομάδας! Ταυτόχρονα οι πιτσιρικάδες της μικρής χαρακτηρίστηκαν τσαμπατζήδες και ολυμπιακοί-αεκτζήδες (?). Καταρχάς, η ΠΑΕ κάθε αγωνιστική, και μπράβο της, ανακοινώνει ότι οι πιτσιρικάδες μπαίνουν δωρεάν στο γήπεδο. Τι έγινε ξαφνικά? Δωρεάν μπαίνουν τα παιδιά του κατηχητικού και οι υπόλοιποι είναι τσαμπατζήδες? Και στο φινάλε, που είναι το κακό αν μπαίνει κάποιος δωρεάν? Η’ γιατί αυτςός που πληρώνει, αγαπάει πιο πολύ την ομάδα από αυτόν που δεν πληρώνει? Αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ! Η οικονομική κρίση αυτή τη στιγμή σε όλο τον κόσμο, δεν επιτρέπει σε 14χρονα και 15χρονα παιδιά να κουβαλάνε την πορτοφόλα με τα 100ευρα που έχουν άλλοι. Τα παιδιά πέρνουν ένα χαρτζηλίκάκι από τον πατέρα τους και τη μάνα τους και αν τους βάλεις να πληρώσουν το πανάκριβο εισιτήριο των 12 ευρώ για να μπούν στο γήπεδο, ΔΕΝ θα το πληρώσουν και ΔΕΝ θα έρθουν γήπεδο. Θα κάτσουν σπίτι να δούν στην TV τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ και ούτε θα ενδιαφερθούν ποτέ για την ομάδα μας!

Εδώ φυσικά μπαίνει η δεύτερη κατηγορία, των φιλο-Ολυμπιακών και οτιδήποτε άλλο που ακούστηκε από πολλούς τον τελευταίο καιρό. Και πιο πολύ γιατί έφυγε ο Αλεξανδρής, που ως παίκτης είχε κάνει καριέρα στον Ολυμπιακό. Πραγματικά με το να σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο ορισμένοι, αποδεικνύει ότι δεν έχουν πιστέψει ούτε μια στιγμή ότι υπάρχουν άνθρωποι στην Κέρκυρα, που μπορεί να απαρνήθηκαν 100% την άλλη ομάδα που υποστήριζαν και να στηρίζουν 100% τον Α.Ο. Κέρκυρα. Κάνουμε εδώ και κάποια χρόνια μια προσπάθεια να φτιάξουμε οπαδούς του Α.Ο. Κέρκυρα, γνήσιους οπαδούς, όχι “Είμαι Ολυμπιακός και Κέρκυρα” αλλά είμαι “Κερκυρα μόνο και γουστάρω”. Εαν αυτή η προσπάθεια θέλουν να γίνει πραγματικότητα, καλά θα κάνουν να αφουγκραστούν τη γνώμη των οπαδών και να μην πετάνε λάσπη.

Συνεπώς τα λόγια του Σεντεμέντε ας ηχήσουν στα αυτιά ΟΛΩΝ και ας κοπάσει η θύελλα. Οι vourligans έχουμε ευθύνη να στηρίξουμε την ομάδα μας, όσους παίκτες φορούν και τιμούν την κυανέρυθρη φανέλα με την “απήδαλο” (και όχι “καραβάκι” ανιστόρητοι) και η διοίκηση να σεβαστεί επιτέλους αυτήν την παρέα που το αίμα της βράζει, αλλά είναι δίπλα στην ομάδα και την λατρεύει, όχι απλά την αγαπάει.