Λίγοι αλλά αυθεντικοί…
Κοίταζα τις προάλλες περσινές φωτογραφίες από την κερκίδα στα εντός έδρας και με έπιασε μια μελαγχολία… Σκέφτηκα που να είναι όλος αυτός ο κόσμος που πέρσι γέμιζε το στάδιο και φέτος αφήνει γυμνά τα καρεκλάκια? Μετά σκέφτηκα όμως πως όλοι αυτοί που φέτος δεν πατάνε στο γήπεδο δεν είναι πραγματικοί φίλαθλοι του ΑΟΚ. Είναι ευκαιριακοί πανηγυρτζήδες που βρίσκουν τον δρόμο για το ΕΑΚ μόνο σε ειδικές περιπτώσεις… Τι να τους κάνουμε όλους αυτούς? Ας κάτσουν στα σπίτια τους να δουν τις “υπερομάδες” της Super Klikas να κερδίζουν με πέτσινα πέναλτυ και με off side που βγάζουν μάτια…
Αυτοί οι 1000-2000 που πηγαίνουν κάθε Κυριακή γήπεδο είτε βρέχει είτε χιονίζει είτε παίζουν οι ομάδες του ΠΟΚ την ίδια ώρα αυτοί αξίζουν το χειροκρότημα μας! Αυτοί είναι οι αυθεντικοί Vourligans, είτε είναι 15 χρονών είτε είναι 65 χρονών! Είναι τα παιδιά της μικρής κερκίδας που κάθε φορά δίνουν μάχες ολόκληρες με τους βλαχόμπατσους που δεν τους αφήνουν να κάνουν μια όμορφη κερκίδα δίχως να τους πρήζουν με τις παρατηρήσεις τους και τις απειλές τους.
Είναι όμως και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία που κάθονται στην μεγάλη κερκίδα και φωνάζουν σαν έφηβοι. Αυτοί που γκρινάζουν με τις αποφάσεις της διαιτησίας αλλά και πολλές φορές του ίδιου του προπονητή μας! Δεν έχει όμως σημασία γιατί την ομάδα την αγαπάνε και δεν την παράτησαν ποτέ εδώ και 4 δεκαετίες…
Λίγοι μπορεί να είμαστε αλλά είμαστε αυθεντικοί…